اين کودکان در آينده دچار مشکلات جنسي مي شوند

دختران زيادي هستند که دوست دارند مثل پسرها رفتار کنند، لباس هاي پسرانه بپوشند و با اسباب بازي هاي آنها بازي کنند.

شايلو، دختر آنجلينا جولي و برد پيت لباس ها يپسرانه به تن ميکند و ميخواهد که همه «جان» صدايش کنند. اما آيا چنين نشانه هايي تنها بيانگر شيطنت پسروار او هستند يا مي توانند آغازي براي مشکلات جنسي باشند؟
شايلوي هشت ساله ديگر نمي خواهد دختر باشد، او نمي خواهد شايلو باشد و زماني که برد پيت او را شايلو صدا مي زند به ميان حرف او پريده و مي گويد: « من شايلو نيستم، من جان هستم». حالا ديگر تمام خانواده او را جان صدا مي کنند و حتي در مراسم افتتاحيه فيلم اخير مادرش، «ناشکسته»، نيز او کت و شلوار و کراواتي شبيه به برادرهايش، پکس و مدوکس، پوشيده بود. و رفتارهاي پسروار او مدتي است که دارند بيشتر مي شوند.
سال 2010 در مصاحبه با مجله «Vanity Fair» آنجلينا جولي گفته بود: « او مي خواهد پسر باشد. موهايش را کوتاه کرده است. دلش مي خواهد ظاهر و لباس هايش مثل پسرها باشد. فکر مي کند مثل برادرانش است».

دختران زيادي هستند که دوست دارند مثل پسرها رفتار کنند، لباس هاي پسرانه بپوشند و با اسباب بازي هاي آنها بازي کنند. اما وقتي کودکي مي خواهد تبديل به يکي از افراد جنس مخالف بشود چه؟ آيا اين نشانه مشکلات هويتي و ناآرامي است؟ يا تنها بخشي از رشد طبيعي آنهاست؟

ليندا بلر، روانشناس و نويسنده کتاب «کودک خوشحال»، مي گويد که نبايد عکس العمل شديدي نسبت به اين مسئله نشان داد. اين موضوع دلايل بسيار زياد ديگري مي تواند داشته باشد. براي کودکي مثل شايلو، اين مشکل مي تواند تنها ناشي از داشتن سه برادر در منزل باشد، هرچند که او دو خواهر نيز دارد. کودکاني که خواهر يا برادر بزرگتر از خود دارند، تمايل شديدي به تقليد رفتار آنها دارند، به ويژه اگر او از جنس مخالفشان باشد. اين يک مرحله طبيعي در زندگي بسياري از کودکان است.

همچنين، چنانچه کودک در وضعيتي مشابه شايلو، جزء فرزندان مياني خانواده باشد، اين مسئله مي تواند ناشي از نياز آنها به جلب توجه باشد. گاهي کودکاني که در خانواده هاي پرجمعيت زندگي مي کنند به شدت دنبال راهي براي به دست آوردن توجه اطرافيان هستند. درنتيجه به هر رفتاري براي جلب توجه والدين دست مي زنند.

علاوه بر اين والدين بايد توجه داشته باشند که کسب تجربه بخشي از روند رشد هر کودکي است. ذهن بسياري از بچه هاي 3 تا 6 ساله درگير مسئله جنسيت (مذکر و مونث) و مفهوم «پدر» و «مادر» است، و اين درگيري ذهني براي برخي کودکان بيشتر طول مي کشد. اما اين کاملا طبيعي است که اين موضوع ذهن همه کودکان را به خود مشغول کند.

در مورد پسراني که مي خواهند مثل لباس هاي دخترانه بپوشند يا رفتارهايي که به عنوان رفتار دخترانه برداشت مي شوند از خود بروز مي دهند، وضعيت بدتر نيز ميشود. زيرا والدين آنها حاضر به پذيرش اين مسئله نيستند. زماني که دختري رفتارهاي پسروار از خود نشان مي دهد، خانواده به راحتي با اين مسئله کنار مي آيد و مشکل چنداني در اين قضيه نديده و تغييري در رفتار خود با کودک نمي دهد و شايد حتي خوششان نيز بيايد. اما وقتي پسري رفتارهاي دخترانه از خود بروز دهد آنها عکس العمل نشان مي دهند و چنين رفتاري را از او نميپذيرند.

يکي از موسسات خيريه که به خانو��ده هايي که کودکاني با مشکلات جنسيتي دارند کمک مي کند، اعلام کرده است که بيشتر تماس هايي که با آنها گرفته مي شود از طرف والديني است که فرزند پسري با چنين مشکلي دارند. اين مسئله بدين دليل نيست که بيشتر پسران با چنين مشکلاتي دست به گريبان مي شوند، بلکه بدين دليل است که دخترک شيطاني که رفتارهاي پسرانه دارد خيلي مشکل بزرگي به نظر پدر و مادرش نمي آيد، اما پسري که با عروسک باربي بازي مي کند وحشت بزرگي در والدينش ايجاد مي کند.

اما طبق گفته بلر اين نگرش مي تواند براي کودک بسيار مخرب باشد و چيزي است که والدين بايد تلاش بسياري براي پذيرش آن داشته باشند. آنها بايد صبر کنند و ببينند چه مي شود. او مي گويد: «عکس العمل من به پدر و مادرهايي که مي گويند دخترم لباس پسرانه مي پوشد يا پسرم پيراهن به تن مي کند اين است که مي گويم بنگريد، بپذيريد و ببينيد. چنانچه اين کار را براي جلب توجه انجام دهند خود بخود برطرف خواهد شد، اگر از روي کنجکاوي باشد فرصت رفع اين کنجکاوي را به آنها مي دهيد. و اگر واقعي باشد به آنها فرصت مي دهيد تا خود واقعيشان را بيابند». زيرا اين رفتار ها مي توانند نشانه مشکلات جدي جنسيتي باشند و ممکن است ناشي از دوجنسه يا همجنس گرا بودن او باشند.

چنانچه اين نشانه ها براي چند سال ادامه پيدا کنند بايد کودک را نزد مشاوراني برد که بتوانند به او در زمينه مسائل هويتي و جنسيتي کمک کنند. اين مسئله به ويژه در زماني که کودک به سن بلوغ نزديک مي شود اهميت و جديت بيشتري خواهد داشت. البته اين را نيز در نظر داشته باشيد که نبايد بلافاصله در مقابل اين مسئله عکس العمل نشان داده و بدين صورت توجه کودک را بيشتر به اين مسئله جلب کنيد. تا قبل از سن بلوغ نياز چنداني به گرفتن مشاوره تخصصي در مورد اين مسئله نيست و اگر چنين کاري مي کنيد بهتر است کودک را در روند مشاوره دخالت ندهيد.

بلر مي گويد: «موضوع را بپذيريد. لازم نيست هيچ کاري انجام دهيد. چيز ترسناکي وجود ندارد. زيرا اين روند کاملا تدريجي است و حتي اگر کودک نياز به کنترل هورمون داشته باشد حداقل قبل از اقدام به اين عمل بايد  موضوع دو سال مورد بررسي قرار بگيرد. بدترين چيز عجله کردن است.اين يک تصميم بسيار بزرگ و اساسي است».

اما ادي ديويس، درمانگر جنس- رواني، مي گويد چنانچه کودک يا نوجوان شما علائم بيقراري و افسردگي داشته باشد، والدين بايد سريعا به دکتر مراجعه کنند. او مي گويد: «کودکانتان را آنگونه که هستند بپذيريد اما چنانچه تا حدي خود را با جنس مخالف يکسان بداند که براي خودش يا خانواده ايجاد ناآرامي کند، طلب کمک کنيد. اين نشانه ها ممکن است شامل آسيب رساني به خود، رفتارهاي مخرب و يا افسردگي شوند».

اما مهمتر از همه اين است که والدين به ياد داشته باشند که اين رفتارها لزوما نشانه تمايلات همجنس گرايانه يا دوجنسه بودن فرزندشان نيستند. اين کارها مي توانند به دليل کنجکاوي يا واکنش نسبت به خواهر و برادران يا خانواده باشند. آنها را بپذيريد و در نظر داشته باشيد که شما با اين که فکر مي کنيد شناخت کافي از کودکانتان داريد هنوز آنها را کامل نمي شناسيد و شناخت آنها زمان خواهد برد. شما هم بايد مانند آنجلينا جولي و برد پيت به کودکتان فرصت کافي بدهيد تا خودش را بشناسد.

تهیه و گردآوری :گروه خانواده پرداد / منبع : زندگي ايده آل

کلمات کلیدی :
نظرات بییندگان :

بهترین مشاغل و خدمات شهر خود را ، در سایت نشونه پیدا کنید.

مشاهده سایت نشونه